Nog maar een paar weken geleden, om precies te zijn op 7 september, de 34e verjaardag van onze dochter Marjolijn, kreeg ik te horen dat ik longkanker heb, met uitzaaiingen naar lever en wervelkolom. Ik was gechoqueerd en kon het niet geloven. Mijn wereld en die van Nico en de kinderen stortte in.
Nu, 7 weken later, voel ik me de gelukkigste mens op aarde en nee, ik ben (nog) niet genezen!

Het is steeds mijn grote wens geweest om mij, naast de reguliere behandeling en chemotherapie, ook homeopathisch te laten behandelen, en dan het liefst in de Santa Croce kliniek in Zwitserland, omdat de resultaten daar veelbelovend zijn. Er hangt natuurlijk een prijskaartje aan een dergelijk therapeutisch verblijf en omdat ik dat niet had legde ik de wens naast mij neer. Tot ik er nog geen week geleden met mijn vriendin Jacqueline over sprak. En toen ging het snel.
Op 18 oktober werd een inzamelingsactie gestart en nu, 3 dagen later, zijn we er!!!

LIEVE MENSEN WAT ZIJN JULLIE GEWELDIG!! DANK JULLIE WEL ALLEMAAL!!

Ik kan nog steeds niet bevatten dat zoiets als dit mogelijk is. Zo ontzettend veel mensen die graag willen helpen. Zo veel liefde en aandacht voor elkaar! En dat terwijl heel veel mensen mij niet eens persoonlijk kennen! Ik wil jullie uit de grond van mijn hart bedanken dat jullie hebben geholpen mijn wens in vervulling te laten gaan. Half november ga ik naar Orselina!!!

Voor wie mij en ‘het verhaal’  niet kennen zal ik hieronder het beeld in grote lijnen schetsen. In vervolgblogs zal ik jullie op de hoogte houden van de voortgang. Voor wie deze blogposts wil ontvangen: Abonneer je op mijn blogs en ontvang bericht zodra ik een nieuwe blog gepost heb.

‘Het verhaal’
Ik ben Saskia Praat. 55 jaar, getrouwd met Nico, moeder van Marjolijn en Frank en sinds 2014 klassiek homeopaat.

Ik liep al een paar weken met klachten rond. Weinig eetlust, gewichtsverlies, veel hoesten, pijn op de borst en snel moe. Ik weet het aan het feit dat ik net mijn vader verloren was, en midden in een verhuizing en verbouwing zat. Naar de huisarts ging ik niet, het zou wel weer overgaan. Maar dat ging het niet. Bijna uitgeput ging ik vervolgens toch naar mijn huisarts die mij linea recta naar het ziekenhuis stuurde voor longfoto’s en bloedonderzoek. Dezelfde avond werd ik gebeld door mijn huisarts. Ik had een dramatisch laag natriumgehalte en de longfoto was niet goed.

Op 7 september, een paar dagen en talloze onderzoeken later kreeg ik dan eindelijk de definitieve diagnose: progressieve longkanker met metastasen in lever en wervelkolom. Prognose: 2-4 maanden zonder chemo, 1 jaar met chemo.  Tja, en wat kies je dan?

Ik koos voor het chemotraject maar was vastberaden om dit te doen in combinatie met homeopathie en andere complementaire therapieën. Ik wilde ‘the best of both worlds’. , l

Inmiddels heb ik 2 chemokuren achter de rug en voel ik me een stuk beter dan daarvoor! Ik heb geen pijn meer, ben niet benauwd, ik hoest niet meer en heb aanzienlijk meer energie!

Naast de chemokuren ben ik onder homeopathische behandeling van Paul van der Toorn, gebruik ik diverse voedingssupplementen en kies ik heel bewust mijn voeding. Ik probeer mij zoveel mogelijk ‘goed’  te voelen. Ook (en vooral) geestelijk. Daarom wil ik zoveel mogelijk lachen, leuke dingen doen en plezier hebben met elkaar.

Dat ik nu naar Orselina in Zwitserland kan is een wens die in vervulling gaat. Dit geeft mij een enorme boost.

Tot heel snel en nogmaals heel veel dank lieve mensen!

Saskia