Jochem is 35 als hij voor het eerst bij mij komt. Hij heeft last van brandend maagzuur, een opgeblazen gevoel en¬†regelmatig last van verstopping. Hij is het zat om Rennie’s, Lactulose en Movicolon te moeten blijven gebruiken voor de rest van zijn leven en komt bij mij op aanraden van een kennis. Zelf gelooft hij niet zo in homeopathie vertelt hij me eerlijk maar hij wil het een kans geven.

Zoals gebruikelijk tijdens een homeopathisch consult vraag ik niet alleen uitgebreid op Jochem zijn fysieke klachten door maar ook probeer ik me een beeld te vormen van wie hij is als mens. Wat voor een persoon heb ik voor me? Wat is het totaalbeeld? En dus vraag ik hem ook of hij een relatie heeft.

‘Helaas niet’ is zijn antwoord. ‘Ik heb nog nooit een vaste relatie gehad, alleen zo nu en dan een ‘one-night-stand’. Ik zou het wel willen, het is mijn droom om een gezinnetje te stichten maar zodra het serieus gaat worden haak ik af. Jochem heeft last van bindingsangst.

Bindingsangst verhelpen met homeopathie!

Jochem weet niet waarom hij afhaakt. Het ‘grijpt me naar de keel’ zegt hij, ‘diep van binnen zit een angst om me te binden, bang dat ik een verkeerde keuze ga maken, mezelf en de ander teleur ga stellen’.
Na zijn verhaal gehoord te hebben weet ik 100% zeker welk middel Jochem moet hebben en schrijf dat dan ook voor.

6 weken later zie ik hem weer. De maag-darmklachten zijn aanzienlijk verbeterd. Het brandende maagzuur heeft hij nu alleen nog als hij iets ‘slechts’ heeft gegeten zoals gefrituurde snacks. Het opgeblazen gevoel is volledig verdwenen en ook de verstopping is voor 80% opgelost.
Ik vraag hem of hij verder wil met de behandeling. De klachten waarvoor hij kwam zijn immers zo goed als opgelost? Of wil hij nog wat verder en ook de bindingsangst gaan aanpakken? Blijkbaar is zijn vertrouwen in de homeopathie zo gegroeid dat hij nu ook deze angst aan wil pakken.
Ik schrijf hem hetzelfde middel voor, nu in een hogere potentie. Hoewel het met de maag en darmen nog steeds goed gaat merkt hij op het emotionele/relationele vlak nog niet veel verandering.

De effecten van kunstmatige toediening van oxytocine
Omdat Jochem op mijn verzoek zijn moeder heeft gevraagd naar de omstandigheden tijdens zijn geboorte weet ik inmiddels dat haar bevalling is ingeleid met oxytocine. Oxytocine is ook wel bekend als het ‘knuffelhormoon’. Een hormoon dat we nodig hebben om intieme relaties aan te gaan en te onderhouden. Bij de geboorte van Jochem is dit hormoon kunstmatig toegediend aan zijn moeder en dus in zijn bloed terecht gekomen. Inmiddels is het in de homeopathie bekend dat een kunstmatige toediening van oxytocine negatieve effecten op het kind kan hebben. Om een natuurlijke hormoonproductie weer op gang te brengen is het vaak nodig om de oxytocine-receptoren te resetten door middel van het geven van oxytocine in homeopathische vorm.
En dus geef ik Jochem een kuur voor 8 weken mee.

4 maanden later
Inmiddels zijn we 4 maanden verder. Jochem vertelt me dat hij zich ‘anders’ voelt. Opener, vrijer. Hij kan meer genieten van het leven en het valt zijn collega’s ook op dat hij ‘anders’ is. Gemakkelijker benaderbaar en meer ontspannen. En dan verschijnt er een lach van oor tot oor op zijn gezicht, zijn ogen beginnen te stralen. ‘Geloof het of niet maar ik heb een vriendin!’ zegt hij met een ontwapenende lach. Ik kan het bijna niet geloven! ‘Vertel’ zeg ik. En dan vertelt hij van een jonge vrouw die hij al heel lang kent uit zijn vriendenclub. Meer dan vrienden waren ze nooit. Maar nu is de vonk overgeslagen. Ze zijn smoorverliefd en willen gaan samenwonen. ‘Het voelt soms best nog wat eng’ zegt hij. ‘Maar deze laat ik niet meer gaan, die angst is ongegrond en ik kan het gemakkelijker laten voor wat het is’.

Dit zijn van die momenten waarop ik me dan ook verliefd voel. Verliefd op mijn mijn mooie vak homeopathie!

Met een warme groet,

Saskia